Dan pred prvu utakmicu rukometne reprezentacije Srbije na Evropskom prvenstvu protiv Islanda (18; TV Arena 1 Premium), pokušaćemo da dodatno analiziramo šta „orlovi“ imaju da ponude na turniru u Nemačkoj.
Ovo je treće veliko takmičenje pod vođstvom španskog stručnjaka Tonija Đerone i sada se od bremena očekivanja nema gde nego li do uspeha (mesta u olimpijskim kvalifikacijama), ili nove osude većeg dela publike koja se rukometnih događaja po lošoj navici priseti tek u januaru.
Ali, čini se da ovog puta i oni koji podrobnije prate reprezentativnu scenu smatraju da posle Evropskog šampionata iz 2022. godine, kada je korona pokvarila sve ustaljene planove, odnosno 11. mesta na Mundijalu pre skoro 365 dana, Srbija mora da naplati uzlaznu putanju u španskom sistemu rada.
Da li je zaista došlo vreme za to, shvatićemo vrlo brzo u minhenskim duelima grupe C protiv Islanda, Mađarske i Crne Gore. Da li je moglo bolje, nikada nećemo saznati, ali istina je da Srbija posle duže vremena pobeđuje u kontinuitetu one koji su (barem na papiru) predstavljeni kao manje kvalitetan rival.
Ipak, otvaranje turnira biće pravi izazov jer protivnik je željan da pokaže da sjajna imena čine reprezentaciju koja priprada prvom ešalonu, elitnoj sceni, a individualno, Island zaista jeste krem gladijatorske pozornice. Tako je nordijskoj selekciji data izražena uloga favorita pred prvi takmičarski susret dveju selekcija još od šampionata Evrope iz 2018. godine, kada je Srbija pod vođstvom Jovice Cvetkovića na prvenstvu u Hrvatskoj slavila 29:26 i u direktnom okršaj izborila plasman u Glavnu fazu. Kako su tome prethodili porazi od Švedske i Hrvatske, onda redom od Norveške, Francuske i Belorusije, Srbija je bila 12. od ukupno 16 timova.
Preporučujemo:
Među onima koji su tada pevali Bože pravde, a ponovo će sutra protiv istog rivala, nalaze se Nemanja Ilić, Petar Đorđić, Mijajlo Marsenić, Vladimir Cupara i Bogdan Radivojević.
Situacija od tada se promenila, pa srpski tim u rukometnim krugovima uživa najveći ugled na poziciji golmana. Tandem Vladimir Cupara – Dejan Milosavljev predstavlja jedan od najcenjenijih i verovatno podnosi najveću dozu pritiska da sopstvenim učinkom donese prevagu.
Popularni “Banda” iza sebe u dresu nemačkog Berlina ima odličnu polusezonu – najbolji je golman najzahtevnijeg i najkvalitetnijeg nacionalnog šampionata na planeti sa 214 odbrana (skoro 12 u proseku), odnosno 31,38 odsto uspešnosti, što je ujedno i najbolji procenat među golmanima koji su proveli barem 10 i po sati na terenu u prvom delu takmičarske godine. Dodatno, Milosavljev će protiv Islanda voditi borbu protiv čak osmorice rivala iz lige, što donosi određeno “poznavanje materije”, ali i potvrdu kvaliteta protivnika.
Sa druge strane, Vladimir Cupara posle odlaska iz Vesprema nije toliko pod lupom javnosti, ali dolazi iz Dinama (Bukurešt) potpuno spreman i kako tvrdi, silno motivisan da Srbija napravi nešto veliko. Tako nešto veliko bilo je upravo u “njegovoj režiji” kada je srpski tim odoleo Francuskoj u Kreteju u utakmici kvalifikacija za prethodni Evropski šampionat.
Po doprinosu na klupskoj sceni i ulozi koja im je namenjena u Berlinu, odnosno Vespremu, pivotmeni Mijajlo Marsenić i Dragan Pešmalbek moraju da obezbede značajnu pouzdanost u igri Srbije na oba dela terena. Njima će pre svega u defanzivi pomagati Ilija Abutović (najstariji član postave sa 35 godina) i povratnik na velika takmičenja Miljan Pušica koji za sobom ima zapažene role u dresu novosadske Vojvodine.
Pomenuti igrači imaće zadatak da Srbija napravi bedem pred svojim golom koji treba direktno da donese razliku u igri, a često i nadomesti propuste i nedostatke iz pozicionog napada. Može se reći da to nije bio slučaj na pripremnom turniru u Španiji – izuzimajući duel i pobedu protiv Slovačke (31:24) koja nije učesnik predstojećeg šampionata, izabranici Tonija Đerone poraženi su od Poljske 38:33, odnosno od domaće selekcije 32:26.
Najefikasniji pojedinac u srpskom timu na turniru u Granoljersu bio je Bogdan Radivojević. Desno krilo Eurofarm Pelistera (najbolji strelac ekipe koja nema osvojen bod za sada u eliti) šalje poruku da se na njegove dobre brojke ozbiljno računa, ali i nepresušnu energiju koja često savršeno kruži od igrača do publike i obrnuto.
Uz njega na istoj poziciji je Vukašin Vorkapić, koji je svoj doprinos utkao u određenim zapaženim rezultatima Vojvodine, ali izvesno da je momak koji je debitovao za nacionalni tim upravo na Svetskom prvenstvu u Nemačkoj 2019. godine mogao i bolje. To ga čini izuzetno nadahnutim da izmami uzdahe navijača atraktivnim potezima koji umeju da pokrenu ekipu.
Ovim dolazimo do bekova, pozicija osetljivih najpre zbog skromnijeg doprinosa većine igrača u odbrani. Takođe, tokom trenažnog procesa koji je ovog puta podrazumevao kompletnu ekipu na okupu od početka, povrede su usporile desne bekove sa iskustvom – Predraga Vejina i Miloša Orbovića, dok će Uroš Kojadinović biti jedan od dvojice debitanata na velikim takmičenjima. Uzdanica Partizana je najdominantnija figura srpskog prvenstva do sada, a za prikazano u taboru reprezentacije ove zime dobio je izuzetne pohvale saigrača i može biti otkrovenje.
Drugi debitant biće Miloš Kos, osvajač evropske bronze sa juniorskom selekcijom i rukometaš Zagreba koji je imao neke blistave momente u Ligi šampiona u dresu hrvatskog velikana, ali i oscilacije u igri shodno prostoru koji je imao, odnosno manjku iskustva.
Odigravši svih 10 utakmica u elitnom takmičenju, Kos je stigao do 35 golova. Po određenoj hijerahiji ispred njega na mestu levog beka su Petar Đorđić i Uroš Borzaš. Nekada jedan od najtalentovanijih igrača na prostoru Nemačke ima turbulentu polusezonu iza sebe, manjak prisutnosti na terenu uz borbu protiv povreda, a zatim i ostvaren transfer u Vojvodinu. Međutim, okupljanje je dočekao potpuno spreman uz nepoznanicu kako će to izgledati na “mučilištu” kao što je Evropsko prvenstvo.
Drugačija situacija je oko Uroša Borzaša (28 golova u LŠ, najbolji među bekovima svoje ekipe), koji na startu nije bio projektovan kao prva opcija u Eurofarm Pelisteru, ali se vrlo brzo nametnuo i ostvario nekoliko dobrih rola u Ligi šampiona. Na tradicionalno popularnom mestu levog beka, neko će morati da pronađe nešto više u sopstvenoj igri kako bi Srbija mogla do željenog cilja.
Za kraj, kao deo uređaja bez kojeg se ne može ili onaj od kojeg sve počinje, stigli smo do srednjeg beka. Lazar Kukić, član bukureštanskog Dinama na momente je pokazao da je vođa srpskog tima kada se stvari odvijaju pred protivničkim golom, u odsustvu Dodića nema sumnje da će kvalitet upravljanja dirigentskom palicom biti (ne)stabilan faktor za ostvarivanje ambicija.
Njemu će podrška biti momak koji je odskočio na prethodnom velikom takmičenju, Marko Milosavljević. Uz sitnije probleme sa povredama, jedan od bekova koji pokriva određene pozicije i u odbrani, može da ponudi dosta toga i moraće na momente da bude na istom nivou kao na Svetskom prvenstvu pre godinu dana.
Od 18 igrača u protokolu, selektori za utakmice mogu da izaberu 16, uz dozvoljene izmene tokom turnira, a direktne prenose svih utakmica Evropskog šampionata ispratite na kanalima TV Arena sport.